Wdrożenie może ruszyć zgodnie z planem, a mimo to po pewnym czasie zaczyna się opóźniać. Nieraz wystarczy jedna decyzja, której nikt nie podjął na czas, żeby zatrzymać kilka kolejnych etapów.
Lista zadań nie pokaże, co od czego zależy
W harmonogramie można wpisać „przygotowanie oferty”, „zamówienie materiałów” i „uruchomienie produkcji”. Tyle że taki zapis niewiele mówi o warunkach rozpoczęcia pracy. Czy można zamówić materiały, zanim zostanie zatwierdzony zakres prac? Czy produkcja ruszy przed odbiorem dokumentacji? Kto musi potwierdzić zmianę?
Warto wskazać zadania, które można wykonywać równolegle, i te, których rozpoczęcie zależy od konkretnej decyzji albo dostawy. Wtedy łatwiej zauważyć, że pozornie drobne opóźnienie może przesunąć termin całego wdrożenia.
Decyzja musi trafić do osoby, która może ją podjąć
Pracownik odpowiedzialny za wykonanie zadania nie zawsze ma uprawnienia, żeby zmienić cenę, termin czy zakres. Jeśli informacja krąży między działami, a nikt nie wie, kto powinien zatwierdzić zmianę, projekt stoi. Dlatego przy ważnych etapach ustaliłbym nie tylko wykonawcę, lecz także osobę decyzyjną i czas na odpowiedź.
Podobnie ze statusem. Nie powinno być konieczne organizowanie spotkania tylko po to, żeby dowiedzieć się, co jest zablokowane. Przy kilku zespołach przydaje się jedno dostępne miejsce z bieżącym etapem, osobą odpowiedzialną, najbliższym zadaniem, terminem i informacją o przeszkodzie. Może to być prosty arkusz. Specjalistyczna platforma nie jest obowiązkowa.
Ustna zmiana potrafi kosztować kilka dni
Termin dostawy przesunięty podczas rozmowy telefonicznej? Nowe wymagania przekazane tylko jednej osobie? Jeśli zmiana wpływa na dalsze etapy, musi zostać zapisana i przekazana zainteresowanym. Powinno być jasne, co dokładnie zmieniono, kto to zaakceptował i jakie są skutki dla kosztów oraz harmonogramu. O zapisywaniu takich zmian i ich wpływie na wynik piszę również w tekście o kosztach i rentowności projektów.
Przed rozpoczęciem etapu trzeba też ustalić, po czym poznamy, że praca została wykonana. Przesłanie pliku nie zawsze oznacza jego odbiór. Jeśli jedna osoba uznaje zadanie za zamknięte, a druga dopiero czeka na sprawdzenie dokumentu, problem wyjdzie na jaw dopiero przy kolejnym kroku.
O co zapytałbym na tygodniowym przeglądzie?
- Co faktycznie zostało zakończone i odebrane?
- Na jaką informację, dostawę albo decyzję czekają kolejne zadania?
- Które terminy są zagrożone i jakie inne etapy to odczują?
- Kto podejmie brakujące decyzje i do kiedy?
- Jak zmieniły się zakres, koszty i ustalenia?
Po przeglądzie powinno być wiadomo, kto usunie przeszkodę i do kiedy. Jeśli opóźnienie wynika ze sposobu przekazywania zadań, zacząłbym od uporządkowania procesu i odpowiedzialności. Dopiero potem sprawdziłbym, czy automatyczne powiadomienia albo nowe narzędzie rzeczywiście coś usprawnią.
Materiał informacyjny KOORT. Sytuacje przedstawiono jako przykłady ogólne, bez odniesienia do konkretnego klienta.